جستجوی پیشرفته

آنتی بیوتیک‌ها، داروهایی هستند که برای از بین بردن باکتری‌های درون بدن یا متوقف کردن روند تولیدمثل آنها مورد استفاده قرار می‌گیرند. در حال حاضر، رایج‌ترین آنتی‌بیوتیک مورد استفاده، پنی‌ سیلین است. اگرچه آنتی‌ بیوتیک‌ ها بسیار قوی هستند و جان بسیاری را نجات می‌دهند، اما  باید گفت تجویز و استفاده بیش از حد آنها، سبب مقاوم شدن باکتری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها شده که امروزه بسیار رایج شده است. همچنین ازجمله عوارض مصرف داروهای آنتی‌بیوتیکها می‌توان به مشکلات گوارشی نظیر اسهال، ناراحتی معده، سوهاضمه و حالت تهوع اشاره کرد.

همانند داروهای شیمیایی برخی خوراکی‌ها مانند عصاره‌ی برخی گیاهانِ، دارای خواص ضد باکتریایی و آنتی‌اکسیدانی هستند و حتی می‌توانند به اندازه آنتی‌بیوتیک‌های شیمیایی، از رشد باکتری‌ها جلوگیری کنند. این مواد طبیعی می‌توانند با دخالت در تشکیل دیواره‌های سلولی باکتری‌ها و متوقف کردن روند تکثیر آنها، این مشکل را برطرف کنند. بدین ترتیب گاهی خواص آنتی‌بیوتیکی در یک ماده‌ی طبیعی از مرز خواص غذایی فراتر می‌رود و می‌تواند برای حفظ سلامتی و بهداشت به شما کمک کند. در مطالعه‌ای مربوط به سال ۲۰۱۴، مشخص شد گیاه‌درمانی می‌تواند به‌اندازه‌ی آنتی‌بیوتیک‌های شیمیایی در درمان رشد بی‌رویه‌ی میکروب‌ها در روده‌ی کوچک مؤثر باشد. در یک نمونه‌گیری کوچک از ۵۸ گیاه چینی مشخص شد که ۲۳ نوع از آنها، خواص آنتی‌بیوتیکی و ۱۵ نوع خواص ضدقارچ دارند. در ادامه، به بررسی و معرفی برخی از شناخته ترین مواد طبیعی که به صورت آنتی‌بیوتیک عمل می‌کنند، پرداخته شده است.

 

1. عسل

عسل یکی از قدیمی‌ترین آنتی‌بیوتیک‌های طبیعیِ شناخته‌شده است که ردپای آن را می‌توان تا زمان باستان دنبال کرد. مصریان به‌دفعات از عسل به‌عنوان آنتی بیوتیک طبیعی و محافظ پوست بهره برده‌اند. امروزه متخصصان عسل را به عنوان دارویی برای درمان و التیام زخم‌ها، عفونت‌ها، سوختگی‌ها، بریدگی‌ها، زخم بستر و پیوند پوست برمی‌شمارند و معتقدند به دلیل دارا بودن هیدروژن پراکسید و خاصیت ضد باکتریایی، به بهبود بیماری‌ها کمک می‌کند. عسل همچنین دارای غلظت بالای قند است که می‌تواند به متوقف کردن رشد برخی از باکتری‌ها کمک کند. درواقع عسل رطوبت باکتری‌ها را از آنها خارج می‌کند و باعث می‌شود باکتری در اثر خشک شدن نابود شود.

مبارزه‌ی عسل با میکروب‌ها چندمرحله‌ای است و این خاصیت راه را برای مقاوم شدن میکروب‌ها سخت می‌کند. بهترین نوع عسل می‌تواند تقریبا ۶۰ نوع باکتری را نابود کند. همچنین به‌نظر می‌رسد عسل زخم عفونی ناشی از استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم نسبت‌به متی‌سیلین (MRSA) را با موفقیت درمان می‌کند. علاوه‌بر خاصیت آنتی‌بیوتیکی، محیط مرطوبی ایجادشده توسط عسل در تسهیل بهبود زخم دخیل است. برای استفاده از عسل به‌عنوان آنتی‌بیوتیک، آن را مستقیما روی زخم یا ناحیه‌ی عفونی بمالید.

 

2. شلغم یک پنی سیلین طبیعی برای درمان تمام بیماری های ژنتیکی و نابود کننده عفونت

شلغم دارای طبیعت گرم و تر است و مواد و ترکیبات موجود در آن شامل فســـفر، کلســـیم، آهــن، ســدیم، پتاســیم، پروتئین و ویتامین های A,B,C است.  بیشتر غده زمینی شلغم به صورت خام و پخته استفاده می شود؛ اما برگ و تخم آن نیز دارای خواص دارویی است. خواص شلغم به حدی زیاد است که می توان گفت بدون اغراق سرآمد گیاهان دیگر است؛ چراکه دارای ترکیبی مشابه پنیسیلین است و در دفع میکروب های بدن بسیار نافع است برای همین در دوران سرماخوردگی و عفونت های دستگاه تنفس و کاهش و رفع علائم بیماری جزو بهترین داروهایی است که می توان استفاده کرد و توصیه می شود در زمستان برای پیشگیری از سرماخوردگی و آنفولانزا حداقل هفته‌ای یک بار شلغم خام یا پخته بسته به ذائقه افراد مصرف شود. تهیه معجون شفابخش عسل و شلغم نیز در درمان بیماری های عفونی بسیار موثر است.

 

3. عصاره‌ی سیر

سیر مدت‌هاست که به‌عنوان یک آنتی بیوتیک طبیعی شناخته می‌شود. خاصیت آنتی بیوتیکی سیر به‌دلیل ترکیب سولفوردار آن به‌نام آلیسین (allicin) است. طبق تحقیقات انجام شده، سیر در برابر انواع متنوعی از باکتری‌ها ازجمله سالمونلا، اشرشیا و توبرکلوسیز کولای مفید است؛ علاوه‌براین سیر خواص ضدقارچی، ضدویروسی و در دستگاه گوارش خاصیت ضدانگل دارد. 

قرص سیر نیز طبق تحقیق انجام‌شده در سال ۲۰۱۱ در برابر باکتری‌ها مفید شناخته است. شما می‌توانید قرص یا عصاره‌ی سیر را از داروخانه‌ها تهیه کنید. همچنین می‌توانید با خواباندن چند حبه سیر در روغن زیتون خودتان آن را در خانه تهیه کنید. خوردن سیر معمولا خطری ندارد، اما خوردن مقدار زیاد آن می‌تواند به خون‌ریزی لوله‌ی گوارش منجر شود. مصرف روزانه دو حبه‌سیر خام و مصرف آن در آشپزی به‌ مقدار مناسبی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های باکتریایی بسیار مفید است. همچنین می‌توانید عصاره‌ی سیر را مستقیما روی خراش یا ناحیه‌ی درگیر استفاده کنید.

اگر از داروهای رقیق‌کننده‌ی خون استفاده می‌کنید، پیش‌از مصرف سیر به‌عنوان آنتی بیوتیک طبیعی با پزشک مشورت کنید. مصرف زیاد سیر می‌تواند اثر این داروها را تشدید کند.

 

۴. آویشن

قرن هاست که مردم از آویشن به عنوان طعم دهنده، ادویه و داروی گیاهی استفاده می کنند. دم کرده این گیاه برای درمان سرفه، دیابت، عفونت های قفسه سینه و سرماخوردگی مفید است و فرم شربت آن برای ناراحتی گوارشی استفاده می شود. آویشن همچنین به دلیل دارابودن مواد ضد عفونی، آنتی بیوتیک و خواص ضد قارچی به عنوان آرامش بخش در درمان گلو درد استفاده می شود. همچنین خواص آویشن در درمان عفونت های مختلف روده ای و آلودگی هایی مانند کرم قلابدار، آسکارید، باکتری های گرم مثبت و گرم منفی، قارچ ها، مخمرها و همچنین کاندیدا آلبیکنس بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

* عصاره‌ی آویشن Thyme essential oil

بسیاری از تمیز‌کننده‌های خانگی حاوی عطرمایه‌ی آویشن هستند. این عصاره می‌تواند به‌ویژه در برابر میکروب‌های مقاوم‌به آنتی‌بیوتیک مفید باشد. در مطالعه‌ی انجام‌شده در سال ۲۰۱۱، محققان به بررسی اثر عصاره‌ی اسطوخدوس و آویشن پرداختند. اثر هریک از عصاره‌ها را روی تجمع ۱۲۰ باکتری آزمایش کردند. محققان متوجه شدند که اثر عصاره‌ی آویشن قوی‌تر از عصاره‌ی اسطوخدوس است.

عصاره‌ی آویشن فقط برای استعمال خارجی کاربرد دارد. شما نباید عصاره‌ی آویشن را بخورید. پیش‌از استعمال خارجی نیز حتما آن را با همان اندازه از روغن همراه مخلوط کنید. روغن همراه متداول برای عصاره‌ی آویشن روغن نارگیل و روغن زیتون است. 

 

5. زنجبیل

زنجبیل در جامعه‌ی علمی به‌عنوان یک آنتی بیوتیک طبیعی شناخته شده است و طبق تحقیقات می‌تواند با گونه‌های متنوعی از باکتری مبارزه کند. محققان همچنینن درحال بررسی خواص ضددریازدگی، ضدتهوع و کاهنده‌ی قندخون زنجبیل هستند. زنجبیل یک آنتی بیوتیک طبیعی برای عفونت‌های دستگاه تنفسی و بیماری‌های پیرا‌دندانی ازجمله لثه است.

چای زنجبیل عامل پیشگیری‌کننده‌ی مناسبی در برابر عفونت باکتریایی است. برای درست کردن چای، یک بند انگشت زنجبیل تازه را رنده کنید و آن را در یک‌ونصفی فنجان دم کنید. آن را صاف کنید و برای خوش‌طعمی به آن مقداری عسل و آب‌لیمو اضافه کنید و بنوشید.

 

6. میخک

میخک، مطابق سنتها به معالجه زخم‌های دهانی کمک می‌کند و با بسیاری از باکتری‌ها مبارزه می‌کند. امروزه تحقیقات نشان داده است که عصاره‌ی آب میخک ممکن است در برابر بسیاری از باکتری‌ها ازجمله باکتری ای. کولای مفید باشد.

 

7. پونه کوهی

کارواکرول (Carvacrol) ماده‌ای است که در عصاره‌ی پونه کوهی یافت می‌شود. این ماده خواص درمانی مهمی دارد که درصورت استنشاق، باعث تسریع بهبودی بدن می‌شود. عصاره‌ی پونه‌ی کوهی دارای خاصیت آنتی‌بیوتیکی، آنتی‌اکسیدانی،‌ ضدویروسی، ضدقارچی، ضدعفونی‌کنندگی و ضددرد دارد، همچنین به درمان زخم‌های گوارشی و کاهش التهاب بدن نیز کمک می‌کند.

برای درمان عفونت قارچی روی پوست، ناخن و پا روزانه یا به‌صورت هفتگی چند قطره عصاره‌ی پونه‌ی کوهی را به آب اضافه کنید و مخلوط را به ناحیه‌ی درگیر بدن بمالید. همچنین می‌توانید با انتشار روزانه‌ی بخار آب مخلوط با عصاره‌ی پونه‌ی کوهی در هوای اتاق تا زمانی که عفونت رفع شود به بهبود عفونت سینوس‌ها و سایر عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی کمک کنید. توجه کنید که عصاره‌ی پونه‌ی کوهی را نباید به‌صورت خوراکی مصرف کنید و بدون رقیق کردن روی پوست بمالید.

می‌توانید برای ازبین بردن میکروب‌ها، با استفاده از عصاره‌ی پونه‌ی کوهی، سرکه، آب و لیموترش محلول تمیز‌کننده‌ی خانگی درست کنید.

 

8. عصاره‌ی برگ زیتون

خواص آنتی‌بیوتیکی طبیعی عصاره‌‌ی برگ زیتون با باکتری‌های متنوعی مبارزه می‌کند. طبق تحقیقات برگ زیتون خاصیت ضدمیکروبی خوبی علیه باکتری‌ها و قارچ‌ها دارد. همچنین دارای خواص ضدالتهابی و محافظتی در برابر رادیکال‌های آزاد است. با مشورت با پزشک می‌توانید کپسول‌های عصاره‌ی برگ زیتون را تهیه و مصرف کنید.

 

9. عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت

طبق تحقیق انجام‌شده در سال ۲۰۰۲، عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت در غلظت ۱:۵۱۲ خواص ضدمیکروبی خود را روی طیف وسیعی از ارگانیسم‌های گرم مثبت و منفی آشکار می‌کند که نشاندهنده‌ی یک نوع آنتی‌باکتری‌ای طبیعی، ضدقارچ و ضدویروس است. درواقع طبق گزارش‌ها، عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت در برابر بیش از ۸۰۰ شکل ویروس و باکتری، بیش از ۱۰۰ گونه از قارچ‌ها و بسیاری از انگل‌ها مقاوم است. به‌علاوه، عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت آنتی‌اکسیدان زیادی دارد که به تقویت سیستم ایمنی خود بدن کمک می‌کند.

در عفونت‌های پوستی، چند قطره عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت را در یک قاشق سوپ‌خوری آب بریزید و روی ناحیه‌ی موردنظر بمالید. نیازی نیست که آن را از روی پوست خودتان بشویید. می‌توانید آن را به‌عنوان پاک‌کننده‌ی پوست، درمان آکنه و مرطوب کردن پوست صورت و دست‌ها استفاده کنید؛ برای این کار ۲ یا ۳ قطره از عصاره را کف دست بریزید و روی پوست ماساژ دهید. سپس آن را با آب بشویید. برای استفاده‌ی داخلی، ۱۰ تا ۱۵ قطره از عصاره‌ی هسته‌ی گریپ‌فروت را در نصف لیوان آب بریزید و ۲ یا ۳ بار در روز بنوشید.

 

10. زردچوبه

در علم باستانی و کهن هند و طب چینی، زردچوبه برای مقابله با میکروب‌ها و تقویت سیستم ایمنی بدن استفاده می‌شود. علاوه‌براین زردچوبه به پیشگیری از عفونی شدن زخم کمک می‌کند. مطابق تحقیقی مربوط به سال ۲۰۰۹، عملکرد «کرکیومین» موجود در زردچوبه در مبارزه با هلیکوباکترپیلوری مثبت گزارش شده است.

یک قاشق سوپ‌خوری زردچوبه را با ۵ تا ۶ قاشق سوپ‌خوری عسل مخلوط کنید. آن را در شیشه‌ای به دور از هوا نگه دارید و هر روز، دو مرتبه، نصف قاشق چای‌خوری از آن را بخورید. همچنین می‌توانید مکمل‌های زردچوبه (۶۰۰- ۴۰۰ میلی‌گرمی) را دو بار در روز میل کنید.

 

11. سرکه سیب

این سرکه، از عصاره طبیعی میوه سیب به دست می آید و ویژگی اصلی آن سم زدایی از بدن است.  محققان در تازه‌ترین یافته‌های خود سرکه را به عنوان یک آنتی‌بیوتیک و داروی دیابت معرفی کردند و درواقع یک آنتی بیوتیک و ضدعفونی کننده قوی است که خاصیت ضدباکتری و ضدقارچی آن موجب تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر عوامل بیماری زا می شود. همچنین سرکه سیب علاوه بر مفید بودن برای مبارزه با فشارخون بالا و پوکی استخوان، ضد میکروب موثری برای نابودی عفونت‌های مجرای شنوایی نیز محسوب می‌شود. 

 

12. سرخارگل (اکیناسه، اکیناشا)

عصاره‌ی سرخارگل آنتی‌بوتیک طبیعی به‌حساب می‌آید. بر اساس تحقیقات انجام شده سرخار گل  به التهابات ناشی از عفونت‌های باکتریایی کمک می‌کند و قادر است گونه‌های متنوعی از باکتری‌ها ازجمله استرپتوکوکوس‌ پیوژنز - عامل بیماری‌هایی مانند گلودرد استرپتوکوکی، سندرم شوک سمی و بیماری گوشتخوار- را ازبین ببرد. بومیان آمریکا و سایر درمانگران صدها سال است که سرخارگل را برای درمان عفونت‌ها و زخم‌ها استفاده می‌کنند. سرخارگل همچنین با التهاب مربوط به عفونت باکتریایی مبارزه می‌کند و از طریق تقویت سیستم ایمنی بدن قدرت مقابله با انواع مختلفی از باکتری‌ها را دارا می‌باشد.

 مالیدن کرم یا روغن اکیناسه روی پوست چند بار در روز به درمان اگزما و پسوریازیس کمک می‌کند. سرخارگل همچنین می‌تواند به درمان زخم و سایر مشکلات پوستی ناشی از باکتری‌ها کمک کند. نوشیدن روزانه ۱ تا ۲ فنجان چای اکیناسه به نابودی باکتری‌ها کمک می‌کند. همچنین می‌توانید با مشورت پزشک مکمل ۳۰۰ میلی‌گرمی سرخارگل را روزانه دو تا سه عدد میل کنید.

نکته‌ی مهم: جز در مواردی که پزشک آن را تجویز کرده، سرخارگل را به‌صورت داخلی بیشتر از یک هفته تا ده روز استفاده نکنید. ضمن اینکه ممکن است این گیاه برای افراد دارای بیماری‌های دستگاه ایمنی مناسب نباشد.

 

13. نیم (چریش)

نیم یا یاس بنفش هندی آنتی بیوتیک طبیعی دیگری است که به نابودی باکتری‌هایی که باعث ایجاد جوش می‌شوند کمک می‌کند. برخلاف آنتی‌بیوتیک‌های صنعتی، مقابله‌ی نیم با باکتری‌ها به مقاوم شدن باکتری‌ها منجر نمی‌شود. نیم به‌دلیلِ خواص آنتی‌باکتریایی خود مانعِ بروز انواع مختلفی از مشکلات دهانی مانند پوسیدگی دندان، پلاک، ورم و التهاب لثه و سایر مشکلات آن می‌شود. برای جلوگیری از عفونت‌های پوستی از محصولات مراقبتی پوستی استفاده کنید که نیم در آنها به‌عنوان یکی از مواد سازنده‌ی اصلی به‌کار رفته باشد.

قرص نیم را می‌توانید برای برطرف کردن مواد سمی جمع‌شده در بدن و انواع انگل‌ها پس از مشورت با پزشک مصرف کنید.

 

 

* خطرات مصرف آنتی بیوتیك های طبیعی

با این وجود مصرف آنتی بیوتیك های طبیعی فقط به دلیل اینكه طبیعی هستند بی خطر نیست. مقدار و غلظت مواد فعال در مكمل های ساخته شده از این آنتی بیوتیك ها متفاوت است و به همین دلیل فرد باید قبل از مصرف این مكمل ها برچسب آنها را به دقت بخواند و از فواید سلامتی آنها مطلع شود. برای مثال مصرف سیر به عنوان یك آنتی بیوتیك طبیعی با مخاطراتی همراه است به طوری كه مصرف سیر پخته بی خطر است اما تحقیقات نشان می دهد كه مصرف سیر غلیظ شده به صورت مكمل خطر بروز خون ریزی را افزایش می دهد. بنابراین مصرف این مكمل برای افرادی كه می خواهند تحت جراحی قرار گیرند یا افرادی كه داروهای رقیق كننده خون مصرف می كنند، می تواند خطرناك باشد. همچنین مصرف كنستانتره های سیر تاثیر داروهای اچ.آی.وی را كاهش می دهند.

قابل ذکر است که باید توجه داشته باشید که هرگز مقادیر زیادی از این درمان‌های طبیعی را مصرف نکنید؛ زیرا ممکن است باعث خونریزی داخلی شوند.

کد امنیتی
عکس خوانده نمی شود
برای این مطلب هنوز نظری درج نشده است